|
"Afghaanse vrouwen krijgen het weer harder te verduren" DOHA, 4 oktober 2011 ( IPS ) — Na tien jaar vooruitgang komen de vrouwenrechten in Afghanistan opnieuw onder druk te staan. Dat stellen de Britse hulporganisaties Oxfam en Action Aid vast. Ze vrezen dat president Karzai vrouwenrechten als pasmunt zal gebruiken bij onderhandelingen met de taliban. Volgens beide ngo's zijn veel Afghaanse vrouwen bezorgd dat de terugtrekking van de internationale troepen, in combinatie met de inspanningen om een politiek akkoord te sluiten met de taliban, hun toekomst kan hypothekeren. "Sinds de taliban van de macht werden verdreven tien jaar geleden, hebben vrouwenrechten in Afghanistan enkele stappen vooruit gezet. Maar nu is het tijd om te na te gaan welke vooruitgang er werd geboekt en wat er nog moet gebeuren", verklaart Louise Hancock, een van de auteurs van het Oxfam-rapport. De helft van de Afghaanse meisjes verkregen toegang tot onderwijs. Oxfam beschouwt dit als een opmerkelijke verbetering in vergelijking met het bewind van de taliban toen onderwijs voor meisjes volledig verboden was. Op politiek vlak ging bijna 28 procent van de zetels in het nationale parlement naar vrouwen. Afghanistan komt daarmee op wereldvlak in de buurt van de koplopers. Geweld tegen vrouwen Toch ziet het rapport van Oxfam toegenomen geweld in het land als een slecht voorteken voor de vrouwenrechten. Hancock stelt dat "vrouwen bijzonder kwetsbaar zijn voor onveiligheid" en vindt het toegenomen geweld in Afghanistan bijzonder verontrustend voor de meer dan 15 miljoen Afghaanse vrouwen. "Hoe zal het leven er voor ons uitzien binnen tien jaar? Nu al krijgen Afghaanse vrouwen het opnieuw harder te verduren", vraagt Orzala Ashraf Nemat, een andere auteur van het rapport, zich af. Wettelijk gezien vreest de groep een gevaarlijk precedent bij de implementatie van een wet tegen eremoorden en kinderhuwelijken. Hoewel uit het rapport blijkt dat 87 procent van de vrouwen kampt met "fysiek, seksueel of psychologisch geweld, of met een gedwongen huwelijk" zal de wet maar in 10 van de 34 provincies van kracht zijn. Karzai Het rapport maakt ook gewag van de "bereidheid om de vrouwenrechten op te offeren voor politieke doeleinden" bij de regering van de Afghaanse president Hamid Karzai. In 2009 kreeg Karzai de internationale gemeenschap over zich heen omdat hij de familiewet voor sjiieten had getekend. Daarin stond een omstreden bepaling die volgens mensenrechtenorganisaties neerkomt op gelegaliseerde verkrachting. Onder forse druk heeft Karzai de wet herzien, officieel omdat hij niet op de hoogte was van de bepaling. Nu meisjesscholen onder vuur liggen en de bewegingsvrijheid van de vrouw nog zwaar aan banden ligt in gebieden waar de taliban de plak zwaaien, denken activisten dat de regering-Karzai maar al te graag zal toegeven op vrouwenrechten bij onderhandelingen met de opstandelingen. "Afghaanse vrouwen willen vrede, geen halfslachtig compromis dat ons opnieuw zal veroordelen tot de vier muren van onze huizen", besluit Nemat. |
______________________________________________________________________________
Brief van Afghan Women Network maart 2011
Oproep van het Afghan Women’s Network aan: De wetgevende macht, het Ministerie van Justitie van de Islamitische Republiek van Afghanistan
Bij het Afghaans Vrouwen Netwerk (AWN) zijn 80 locale NGO’s en 3.500 individuele leden aangesloten, die zich richten op rechten voor vrouwen en kinderen. Onlangs hebben zij onderstaande oproep gedaan waarbij zij zich tegenstander verklaren tegen elke wet die het informele juridisch systeem erkent.
“Vanaf het begin van het de interim periode is de Islamitische Republiek van Afghanistan geconfronteerd met de nodige problemen en uitdagingen. Een daarvan is het ontwerpen en de implementatie van wetgeving voor de burgerbevolking (en haar middelen van bestaan) en speciaal de wetgeving voor vrouwen en kinderen.
Het ANW heeft zich langdurig gericht op de bestaande- en nieuwe wetgeving die vrouwen en kinderen ten goede komt en die tevens verandering brengt voor vrouwen die zich aan de rand van de samenleving bevinden.
Nu is echter het gerespecteerde Ministerie van Justitie bezig om een informeel ‘rechtssysteem’ te erkennen, waartoe zelfs een speciale commissie is opgericht. Mensen benaderen informele rechtssystemen echter om oplossingen te vinden voor hun juridische geschillen en hun criminele activiteiten. De beslissingen van deze informele rechtssystemen en die van Jirga’s zijn niet gebaseerd op wetten en zijn tegenstrijdig aan religieuze principes. Het gevolg hiervan is dat onwetende mensen, vrouwen en kinderen in het bijzonder, hier slachtoffer van worden. De consequenties van de beslissingen van deze informele rechtssystemen zijn, dat vrouwen tegen hun wil worden uitgehuwelijkt en als ruilmiddel worden gebruikt volgens het eeuwenoude gebruik van baad dadan.
Het is volstrek noodzakelijk dat rechtelijke beslissingen gebaseerd zijn op een legale basis.
Onder geen beding kunnen zaken die onder de officiële rechtspraak vallen onder gebracht worden bij informele rechtspraak, volgens Artikel 120 van de Grondwet.
Echter, ondanks de wet wordt niet voorkomen dat een informeel rechtssysteem wordt gevormd. Dit betekent dat –naast de formele gerechtshoven- de informele gerechtshoven worden gereguleerd zodat ook zij de normen volgen die corresponderen met nationale wetten en justitiële eisen.
Het ANW vraagt het Ministerie van Justitie om de islamitische waarden en menselijke waardigheid toe te passen door de implementatie van een uitgebreide wet die als basis dient om aloude gebruiken en tradities te verwijderen die haaks staan op de wetten en die sociale problemen veroorzaken. Dit zal ten goede komen aan onze lijdende bevolking.
Met deze brief verklaart het ANW zich tegenstander tegen elke wet die een informele wetgeving toestaat. Wij verzoeken uw dringende aandacht voor deze kwestie.
Brief van de vrouwenvredesbeweging in Afghanistan op 1 februari 2011
Aan de regering, het parlement de Raad van Gestelijken en de Hoge Raad voor de Vrede.
Geef ons antwoord !!
We begrijpen niet waarom jullie zo zwijgen.
Leven is een gunst van God en een natuurlijk recht van mensen. Niemand zal dit recht afgenomen worden.
Ieder individu heeft het recht te leven in vrijheid en veiligheid.
We condoleren de mensen de nabestaanden van de mensen die zijn omgekomen bij zelfmoordaanslagen. Onze gedachten zijn bij hen.
Wij geloven dat zelfmoordaanslagen en het gebrek aan lokale rechtspraak op het gebied van de verdediging van de rechten van mannen en vrouwen voortkomen uit onwetendheid. Dat herinnert ons aan een zeer donkere periode in de geschiedenis van Afghanistan.
De afgelopen tien jaar, hoewel vol problemen en tekortkomingen, gaven ons hoop voor het volk – speciaal de vrouwen – van Afghanistan. De eerste jaren van dit decennium zagen we veel positieve veranderingen voor vrouwen- en mensenrechten. Door hun moedige acties realiseerden de vrouwen hun rechten engender gelijkheid en konden zij meedoen aan een nieuw democratisch bestel in Afghanistan. Hierdoor kwam Afghanistan ook hoger in aanzien in de rest van de wereld. Helaas verdwenen stukje bij beetje deze hoop en verworvenheden in de laatste paar jaar weer door geweld, aanslagen, stenigingen en discriminatie van vrouwen.
We ondersteunen met kracht de rol van de wet, speciaal die wetten die over vrouwenrechten gaan. Meer dan wie ook, hopen we op vrede en veiligheid. Wij vrouwen zijn meer dan ooit moe van fundamentalisme, extremisme en misbruik in naam van de religie. Deze zaken veroorzaken alleen maar teleurstelling in het vredesproces in Afghanistan. De geschiedenis heeft aangetoond dat juist de vrouwen het meest te lijden hebben in dit soort situaties.
Wij hebben de meeste offers gebracht.
Wij vrouwen, die al die jaren zoveel verloren hebben, hebben gestreden voor het oprichten van een democratisch bestel in Afghanistan. Gedurende verkiezingen hebben we lange afstanden afgelegd om te stemmen en om de democratie te promoten. We verloren levens in ons onderzoek hoe geweld te bestrijden en gelijkheid te verkrijgen.
Vandaag bent u als gekozen president, als parlement en als rechterlijke macht verplicht de rechten van het volk te beschermen. U als bestuur van de staat bent verantwoordelijk, niet alleen voor de veiligheid, vrede en publieke eigendommen, maar ook voor het handhaven van de Grondwet.
Wij vragen u, hebt u geen angst voor de gewelddadigheden en de gruweldaden?
Wij geloven nog steeds in en accepteren nog steeds de grondwet als bron van onze aspiraties en hoop. Daarom vragen we alle geledingen van het landsbestuur:
1. Span je extra in voor het bereiken van vrede en het voorkomen van onmenselijke en vreselijke gebeurtenissen, zoals we die de laatste tijd hebben gezien.
2. Voorkom goedkeuring vanuit de huidige wetgeving van traditionele rechtspraak die vrouwenrechten ondermijnt en die tegen internationale verdragen die door het Afghaanse parlement zijn geratificeerd in gaan.
3. Zet vrouwenrechten als een niet-onderhandelbaar onderwerp op de agenda van vredes- en verzoeningsprocessen.
4. Voorkom het legaliseren van illegale parallelle instituties.
5. Vind en berecht de daders van de recente aanslagen.
6. Verzeker ons dat het nieuwe parlement alle goedgekeurde wetgeving nog eens bekijkt en samen met de vrouwen in Afghanistan de oorzaken van die misdaden uitroeit.
7. Eis dat het parlement het programma en alle activiteiten van de Hoge Raad voor de Vrede zal monitoren.
8. Verzeker ons dat de Hoge Raad voor de Vrede geen enkele beslissing neemt zonder consultatie van het parlement.
We zien graag uw krachtige, snelle en duidelijke antwoord.
Tot slot willen wij graag die religieuze leiders en imams danken, die de recente stenigingen, geweld en zelfmoordaanslagen veroordelen. Echter wij kritiseren het zwijgen van de Raad van Geestelijken, het Ministerie van Geestelijke Zaken en Haj en het parlement van Afghanistan.
1 februari 2011
PS de originele Engelse tekst is op te vragen via info@nahid.nl
__________________________________________________________
Zie ook de blog van Rabia Roberts in de Engelstalige versie van deze site onder news/women's rights
___________________________________________________
Women’s 50% Campaign Statement to Kabul Conference
“Women’s rights are not up for deal”
14 July 20010
We women need peace more than anybody else, because we lose more than men in war. War rubs us of the little rights we have fought for over the long years as well as of the economic, political, social and cultural opportunities. At the same time, we believe that achieving a lasting peace is impossible without realisation of justice, good governance, rule of law and respect for human rights. The core of all those concepts are women’s rights and their real participation in the task of determining the course of the society. The political participation of women depends on macro and micro policy making to create change in the current culture. Equal and qualitative participation of women in all the political, social, and economic areas is the prerequisite for achieving peace, a healthy, humane, and balanced society free of violence, poverty and injustice.
Women have countless needs in the war-afflicted Afghan society. The Kabul Conference cannot be expected to respond to all those issues and the economic, social, cultural and political complexities of this country. We are addressing the people who are reconsidering the macro national politics and the course of action for this country. It should be noted that it is not possible to draw a course for the society out of the crisis plaguing women without a strong presence of the government. It is beyond the capacity of the newly formed civil society and the conventional international and domestic NGOs to provide lasting responses to that great social problem. The women in the 50% Campaign contend that, in the absence of comprehensive planning and determination within the three branches of power as well as extensive investment in education and the right to eliminate illiteracy, it is not possible to claim that dealing with sexual discrimination and deprivation of 50% of the population tops the priorities of the government and the international community.
Activists of Women’s 50% Campaign, however, take this brief opportunity to offer their proposals within the framework determined for the Kabul Conference with a constructive aim and in support of the movement aiming to bring order to the national conditions and to build a just peace for a progressive Afghanistan:
a) Agriculture and rural development
· Expand the technical and vocational training centres for women to build capacities of women in particular in deprived regions;
· Establish rural production cooperatives to improve the economic conditions of women and support women’s work.
b) Economic development and infrastructures
· Work out a budget geared to gender issues and prepare a comprehensive development plan to structure women’s economic affairs;
· Give priority to employment of women heads of family in planning for the labour market;
· Establish a special fund to help widows, women heads of family, female invalids and disabled.
c) Human resources development
· Declare a public mobilisation for literacy and work out comprehensive adult literacy plans in particular for women and girls who have been withheld from education, and allocate the required financial and human resources;
· Give extensive executive powers to the Ministry of Women’s Affairs to fulfil the ministry’s policies;
· Establish schools in villages and deprived regions for women and girls; provide equal opportunities for female students to benefit from scholarships and other educational benefits including secure and good quality dormitories;
· Work out a national family planning scheme, only one aspect of which should be provision of free contraceptives and publicity for using them and attention to women’s health.
d) Governance
· Increase women’s capability to participate in decision making and leadership and promote the increase in share of native women at all decision making and executive levels;
· Establish gender balance in national and international delegations, government committees, administrative and judicial bodies, lists of nominees for election or appointment to UN delegations, specialised agencies and other self-governing organisations of the UN, in particular at senior positions;
· Commit the government to all its national and international obligations, in particular the Constitution, the Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women (CEDAW), and other international treaties and agreements in regard to women’s rights and elimination of discrimination against women as well as the UN Resolution 1325;
· Promote and ensure policies and procedures free of discrimination in organisations financed by government credits or donors, to increase the number and promote the status of women in the said organisations;
· Establish clear and definite criteria for decision making authorities and ensure that selection boards are gender balanced.
e) Rule of law and human rights
· Block the presence and influence of perpetrators and suspects of crimes against humanity and war crimes in important government posts, parliament, the judiciary and other national and local elected bodies and dismiss them from their present posts;
· Launch a comprehensive fight against administrative corruption to regain national confidence and legitimise the government;
· Enhance the proceedings of justice for women in the judicial system;
· Recognise women as victims of many decades of war and endeavour to improve their quality of living;
· Establish legal and lawful security for women and endeavour to annul/reform the discriminatory laws and enhance a fair judiciary to provide for societal and economic security and to prevent and eliminate violence against women;
· Recognise the link between impunity and the ongoing violation of human rights that would undermine efforts to reduce poverty and to achieve a fair and enduring social and economic development and create an free political climate;
· End all forms of violence against women and prosecute instances of violence;
· Prevent under-age and forced marriages and punish the offenders.
----------------------------------
